Sol Michiels wist van kindsbeen af dat kunst haar levensdoel zou worden. |
|
Geboeid door filosofie, taal en poëzie, zocht zij aanvankelijk haar weg in tekenkunst en olieverfschilderkunst. Tien jaar studie van Japanse kalligrafie en sumi-e aan het Heian Culture Center deden haar overstappen naar het minder corrigeerbare en spontanere inktschilderen.
Haar werk is vaak geïnspireerd op Chinese karakters en symbolen en ademt de energie van het moment waarop het is vervaardigd. Ondanks haar respect voor de oosterse traditie worden deze tekens, deze 'karakters', dikwijls geabstraheerd, gefragmenteerd, soms zelfs gepersonaliseerd en wordt het kwetsbare, handgeschepte papier door de diverse stadia in het artistieke proces dermate behandeld/mishandeld (wassen, scheuren, kreuken), dat het geheel een oude en verweerde indruk maakt. Dit is de vrijheid van de kunstenaar voor wie alles kan, alles mag, in zoverre men authentiek en trouw is aan de eigen geestkracht, aldus Sol. Haar werk valt op door zijn dynamisme en zijn expressiviteit, door het tempo waarop het wijzigt . Het reflecteert haar onrustige en beweeglijke temperament, haar voortdurend afdalen in de innerlijke database. Als tegenpool voor het rusteloze zoeken is er enerzijds het contemplatieve, de ingetogenheid die vooral tot uitdrukking komt in de gedempte en vrij compact opgebrachte aquareltonaliteiten waardoor veel werken een serene en poëtische sfeer uitstralen. Anderzijds is er het langzame proces van het beeldhouwen. Het nerveuze zoeken naar vormen resulteert hier in de bedachtzame volharding van het kappen in de steen. De sculpturen zijn constructief krachtig en tegelijk gevoelig. Wellicht laat ook hier de jarenlange studie van de Chinese/Japanse schrijfkunst sporen na. |